What is worth living .. జీవించడం అంటే..

జీవితం ... ఈ క్రింద ఉన్న వీడియో ఒక ప్రింటర్ వారి వ్యాపారాత్మక ప్రకటన. కాకపోతే, ఇందులో ఉన్న కధనం బాగుంది.










చివ్వరలో ఇచ్చిన వాక్యాన్ని కొంచం మార్చితే చాలా నచ్చింది.

to live side by side with someone, is a life worth living

ఈ చిన్న మాటలో ఎంత అర్దం దాగిఉందో కదా అనిపించింది .. భారతీయ సాంప్రదాయంలో విడాకులు అనే ప్రశక్తే లేదు .. ఆ విషయాన్ని ఎందుకు గమనించరో భారతీయులు. పాశ్చాచ్య దేశాలను చూచి వారి ఆత్మగౌరవాన్ని పోగొట్టుకుంటున్న ఈ నాటి దంపతులకు అహల్య వృత్తాంతం ఎందుకు అర్దం కావటం లేదో!!!


-------------------------------------------
వినదగు నెవ్వరు జెప్పినన్ - వినినంతనే వేగిర పడక వివరింప దగున్
కనికల్ల నిజము దెలిసిన - మనుజుడే పో నీతిపరుడు మహిలో సుమతి

ప్రయాగలు : వాటి వివరము

భారతీయ సంస్కృతిలో రెండు అంతకన్నా ఎక్కువనదుల సంగమమాన్ని ప్రయాగ అంటారు. ఈ విషయం నాకు ఈ మధ్యనే తెలిసింది. మొన్నామధ్య నాన్నగారి అస్తికలు ప్రయాగలో, అలహాబాద్ లోని ప్రయాగలో నిమజ్జనం చెయ్యడానికి వెళ్లి వచ్చిన తరువాతనే ఈ విషయం అర్దం అయ్యింది.

 

పేరు	ఏ ఏ నదుల సంగమము
ప్రయాగ రాజ్	గంగ యమున సరస్వతి సంగమము
దేవ ప్రయాగ	అలకనంద భాగీరధి సంగమము
రుద్ర ప్రయాగ	అలకనంద మందాకిని సంగమము
కర్ణ ప్రయాగ	పిండార్ గంగ అలకనంద సంగమము
నంద ప్రయాగ	అలకనంద నంద సంగమము
విష్ణు ప్రయాగ	అలకనంద విష్ణుగంగ సంగమము
సూర్య ప్రయాగ	మందాకిని అలసత్రంగి సంగమము
ఇంద్ర ప్రయాగ	భాగీరధి వ్యాస గంగ సంగమము
సోమ ప్రయాగ	సోమనది మందాకిని సంగమము
భాస్కర ప్రయాగ	భస్వతి భాగీరధి సంగమము
హరి ప్రయాగ	హరి గంగ భాగీరధి సంగమము
గుప్త ప్రయాగ	నీల గంగ భాగీరధి సంగమము
శ్యామ ప్రయాగ	శ్యామ గంగ భాగీరధి సంగమము
కేషబ్ ప్రయాగ	అలకనంద సరస్వతి సంగమము

 

కాకపోతే, వీటిల్లో చాలా చోట్లు ప్రస్తుత కాలంలో తెలియబడటం లేదు. ఉదాహరణకి అలసత్రంగి అనే నది ఒకటి ఉన్నది అని నాకు ఇంత వరకూ తెలియదు. వీటిల్లో వేటి గురించైనా తెలిసిన వారు, ఆ యా వివరాలను తెలియజేయ మనవి.

మూడో సారి అమెరికా ప్రయాణం

ప్రస్తుతం వ్రాస్తున్న భావనలు మూడో సారి అమెరికాని విజిట్ చేసిన తరువాత వ్రాస్తున్నవి. మొదటి సారిగా 2008లో అమెరికాని చూడటమైనది. మఱో రెండేళ్ల తరువాత 2010లో, మఱో రెండేళ్ల తరువాత ఇప్పుడు. ఈ నాలుగేళ్లలో అమెరికా ఏమీ మారలేదు. మొదటి సారి విచ్చేసినప్పుడు ఉన్న పరిస్తితులు, అప్పటి మనుష్యుల ప్రవర్తనలు, ఆ అలవాట్లు, నేను గమనించాను అని అనుకున్నవి అన్నీ అలానే ఉన్నాయి. వాటిల్లో ఏ మాత్రం మార్పు రాలేదు. కానీ నాలోనే ఏదో మార్పు వచ్చినట్లుంది.

అది ఎందుకు వచ్చిందో అర్దం కాలేదు కానీ, ఇంతకు ముందు ఎప్పుడో వ్రాసుకున్నట్లు అంగీకరించడం ఎందుకో కష్టంగా ఉంది. కానీ నిజాన్ని నిజం అని ఒప్పుకోక తప్పదు. కానీ నిజాన్ని ఒప్పుకునేంత ఉన్నతమైన వ్యక్తిత్వం నాలో ఎందుకు కలగలేదో అర్దం కావటం లేదు. ఒక్కొక్క సారి చాలా కుశ్చితంగా ఆలోచిస్తున్నాను అని వ్రాసుకోవడానికి సిగ్గుగా లేదు కానీ, ఇలా వ్రాసుకోవడానికి చాలా ధైర్యం తెచ్చుకోవాల్సి వచ్చింది. నేను ఇలా నారో మైండెడ్ గా తయరవ్వడానికి నా ఆలోచనలే కారణమని నాకు తెలియడానికి చాలా కాలం పట్టింది.

ఇలా వ్రాసినంత మాత్రాన నేను ఇంతక ముందు వ్రాసినవన్నీ యాదార్దాలు కాకపోలేదు. ఆచారాన్ని సహిస్తాను కానీ అనాచారారాన్ని అంగీకరించలేను. ఇది అనాచారము అని నిర్ణయించే హక్కు నాకు లేక పోయినా, ఆచారముగా చెప్పబడినదానికి విరుద్దంగా ప్రవర్తించి మా ప్రవర్తన ఇంతే, ఎవ్వరో నిర్ణయించిన ఆ ఆచారాన్ని మేము పాటించము, మా ఆచారాన్ని మేము వ్రాసుకుని మాకు నచ్చినట్లు ఉంటాము అనే వారి ఆచారము నాకు అనాచారముగా అనిపిస్తోంది అనేది మాత్రం నిజం. ఏది సదాచారము? ఏది దురాచారము? అని నేను నిర్ణయించే స్థితిలో నేను లేకపోయినా, అలాంటి చర్చకు కూడా నేను సిద్దంగా లేను. అంతే కాదు సరికదా, అలాంటి చర్చను కూడా స్వాగతించే  హక్కు నాకు లేదు. ఈ చర్చ ఇప్పుడు అప్రస్తుతం అయనా, ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, నా ఆలోచనా విధానంలో వచ్చిన మార్పు.

నేను కొంచం (కొంచం ఏం ఖర్మ, చాలానే..) దూకుడు మన:తత్వం కలిగిన వాడిని. అలాంటి నాకు ఈ సారి అమెరికా ప్రయాణంలో చాలా అవరోధాలు ఎదురైనా చిరునవ్వుతో దాటవేసే గుణం ఎందుకు కలిగిందో నాకు అర్దం కాలేదు. నా ప్రస్తుత ప్రయాణాన్ని ఉదాహరణగా తీసుకుంటే, హైదరాబాద్ నుంచి బయలు దేరిన విమాన యానం ముంబైలో మఱో అంకానికి చేరుకుంది. అక్కడి నుంచి పారీస్ వరకూ బాగానే సాగినా అక్కడి నుంచే మొదలైంది అసలైన కధ. నేను శాఖాహారిని. ముంబై నుంచి వచ్చే లేదా ముంబైకి వెళ్లే ప్లైట్లలో చాలామంది శాఖాహారులు ఉండటం అనేది చాలా సామాన్యం. కావున సదరు విమానాలలో విమానయానం చేసే ప్రయాణీకుల సౌకర్యార్దం కొన్ని శాఖాహార భోజనాలు ఎక్కువగా అందుబాటులో ఉంచుతూ ఉంటారు. కానీ పారీస్ నుంచి అటు పశ్చిమంగా వెళ్లే వారిలో శాఖాహారులు ఉండటం అనేదు అఱదు. కావున ప్రత్యేకంగా చెప్పకపోతే గాని శాఖాహారాన్ని అందు బాటులో ఉంచుకోరు. ప్రయాణం మొదలు పెట్టేటప్పుడు నేను టికెట్ కౌంటర్లో శాఖాహారిని అని చెప్పనందున వారు నా విషయాన్ని ప్రస్తావించలేదు. అందువల్ల నేను సాధారణ మాంసాహారిని అన్నమాట.

శాఖాహారం తినటం అనేది నాకు పరంపరగా వచ్చిన ఆచారం. మా ఇంటికి అతిధి వస్తే లేదా మేము ఆహ్వానిస్తే, మేము శాఖాహారమే పెడతాము. అదే విధంగా మాంశాహారం పశ్చిమ దేశాలలో ఆచారంగా వస్తున్నందున అక్కడి వారు కూడా అక్కడికి విచ్చేసే యాత్రికులకు అదే ఆచారం ప్రకారం పద్దతలు పాటిస్తారు కదా, అదే పంధాలో అక్కడికి వచ్చే వారికి కూడా మాంశాహారాన్ని పెడతారు కదా!! అలాగే నా విషయంలో మాంశాహారాన్ని నా ప్రధాన ఆహార ఆచారంగా తీసేసుకున్నారు. కానీ నేను శాఖాహారిని అని తెలిసిన తరువాత శాఖహారం వడ్డించడం జరగక పోయినా, శాఖాహారం లేదని చెప్పినప్పుడు చాలా కోపం వచ్చినా, నాలోని సహనం ఆ కోపాన్ని అధిగమించేసింది. నవ్వుతో ఆనాటికి పళ్ల రసంతో సరిపెట్టుకుని, బ్రెడ్డు ముక్కలు తిని చాలించాను. అదిగో అలా మొదలైంది మఱో వింత అనుభవం. ఏదో తెలియని క్రొత్త ఆలోచనలు. సరి క్రొత్త భావనలు.

 

అదే ప్రపంచం మఱో కోణంలో కనబడటం మొదలైంది.

నేనేం చెయ్యాలి? భాధ పడాలా? మరింకేం చెయ్యాలి

అమ్మఒడి ఆది లక్ష్మి గారికి కలిగిన దెబ్బ విషయం తెలిసిన తరువాత దానిని జీర్ణించుకోలేక తల్లడిల్లిపోవడం తప్ప ఏమీ చెయ్యలేక పోయిన నాకు నేనేమి చెయ్యాలి అన్న ఆలోచన పురుగల్లే తొలిచి వేస్తోంది. అమ్మ గురించి అమ్మఒడి గురించి తెలియని వారు ఉండరు, తెలుసుకోని వారు అభాగ్యులై అనాధలుగా కొన్ని చోట్ల కనబడినా వారి శాతం చాలా తక్కువనే చెప్పుకోవాలి. అలాంటి వారి గురించి ప్రక్కన పెడితే, ఆది లక్ష్మి గారికి ఎదురైన ఈ అవస్థకు లేదా వీరి ప్రస్తుత ఆపత్కాలానికి నేనేమీ చెయ్యలేక పోతున్నానే అనే భావన నన్ను మరింత కృంగదీస్తోంది.

వీరికి ఫోన్ చేసి మాట్లాడదాం అని ఒకసారి ప్రయత్నం చేస్తే నా నోటి వెంట మాటరాక నేనే చిన్నపిల్ల వాడిలాగా ఏడ్చేస్తున్నాను. అలాంటిది నా ద్వారా వీరికి మరింత బాధని అందజేసిన వాడనౌతున్నాను. అలా అని ఊరకే ఉందాం అనుకుంటే, మనసు మాట వినదాయె. మఱో ప్రయత్నంగా ఇంకొకసారి చేస్తే, ఈ సారి నాది అదే పరిస్థితి. ఓదార్చాల్సిన నేనే ఏడుస్తూ కూర్చుంటే, ఆ తల్లిని సముదాయించే వారెవ్వరు? ధైర్యం తెచ్చుకోండి అని చెప్పాల్సిన నేనే మూగబోయి ఆవిడ బాధకి మరింత తోడై, అగ్నికి ఆజ్యం పోసిన వాడనౌతున్నాను.

మా నాన్నగారు ఓ విషయాన్ని ఎల్ల వేళలా చెబుతూ ఉండేవారు. మనం ఎవ్వరికైనా సహాయం చెయ్యకపోయినా ఫరవాలేదు కాని మన వల్ల వేరొక్కరు నష్ట పోకూడదని. కానీ ఆదిలక్ష్మి గారి విషయంలో, నా వల్ల వీరి బాధ అధికం అవుతోంది కాని, వీరికి ఉపశమనం మాట అటుంచి, మఱచి పోతున్న ఙ్ఞాపకాలను తవ్వి వెలికి తీస్తున్నట్లుంది నా పరామర్శ. సరిగ్గా పరామర్శించడం చేతకాదు, పోనీ సరిగ్గా మాట్లాడడమా చాతకాదు, ధైర్యం చెబుదామా అంటే అదేలాగో తెలియదు, ఎందుకీ స్థితి నాకు? ఏమీ చాతకాని నేను ఏమి చెయ్యాలి.

ఏదో వారి బ్యాంక్ ఎక్కౌంట్ ఇచ్చారు కాబట్టి అంతో ఇంతో, అదిఇదీ కాకపోతో ఎంతోకొంత వారి బ్యాంక్ ఎక్కౌంటులో జమ చేసి మౌనంగా బ్రతికేయ్యాలా!! దిక్కుతోచని స్థితి. నామీద నాకే అసహ్యం వేస్తోంది.

బొత్స సత్యన్నారాయణ – నా అభిప్రాయం

బొత్స సత్యన్నారయణ గారి గురించి క్రొత్తగా నేను చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఇంట్రొడక్షన్ అవసరం లేని వ్యక్తి అని నా అభిప్రాయం. కాకపోతే, ఒక్క సారి వారి గతాన్ని అవలోకించుకుంటే, కొన్ని పచ్చి నిజాలు నాకు మింగుడు పడని పచ్చి వెలక్కాయలు అవుతాయి. ఒకప్పుడు నాకు కాంగ్రెశ్ అంటే ప్రజల పరంగా సేవ చేసే ఓ రాజకీయ వ్యవస్థగా మంచి అభిప్రాయం ఉండేది. ఇప్పుడు కూడా ఓ అభిప్రాయం ఉంది, కాకపోతే అది ఒక రాజకీయ పార్టీగా కాక రాజకీయ వ్యాపార వ్యవస్థగా ఓ మంచి వ్యాపార దృక్పధం కలిగిన సంస్థగా లాభాలను ఆర్జించే దిశలో సాగి అభివృద్ది చెందుతున్న లంచాల పార్టీగా నాకు అనిపిస్తోంది.

ఈ అభిప్రాయం వెనకాల కొన్ని (నన్ను మఱియు నా ఆలోచనలను సమర్దించుకునే) వివరాలు. మున్ముందుగా రాజకీయాల గురించి నాకు ఉన్న ఒకే ఒక అభిప్రాయం ఏమిటంటే, అది కాకాపట్టడం చేతనైన వారి వ్యాపారం అని. కనబడ్డ ప్రతీ వాడిని నువ్వు అది పీకావో లేక నువ్వు ఇది పీకావో అని డప్పుకొట్టి, అవసరం వచ్చినప్పుడు వాడుకుంటూ, అవసరం తీరిన తరువాత తొక్కేసే వాళ్ళకు అది ఓ మంచి వృత్తి. ప్రజా సేవ / సామాజిక అభివృద్ది / డాష్ .. డాష్.. వంటి మాటలు ఉత్తుత్తి ప్రగల్భాలు మాత్రమే. ఇక్కడ కొన్ని విషయాలలో కొంత మందిని మనం విడిచి పెట్టవచ్చు, ఉదాహరణకి లోక్ సత్తా కన్వీనియర్ గారైన జెపీ లాంటి వారిని చాలా విషయాలలో ప్రస్తుత రాజకీయ నాయకులతో పోల్చలేం. కాబట్టి ఇలాంటి వారు ఈ వ్యాపార పరిగణలోకి రారు.

ఇక వివరాల్లోకి వెళితే, రాజశేఖర్ రెడ్డి గారు ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నప్పుడు అవినీతి రాజ్యం ఏలిందంటూ, వేరే పార్టీ పెట్టి, ఎన్నికలలో పోటీ చేసి, స్వతంత్ర పార్టీగా ఎదిగిన ప్రజా రాజ్యం పార్టీ, సదరు ముఖ్యమంత్రిగారు మరణించిన తరువాత, ప్రస్తుతం అవినీతి / లంచ గొండితనం / వగైరా వగైరా లేవు కాబట్టి, ప్రరాపా అవసరం లేదు, చక్కగా కాంగేస్ పార్టీలో కలసి పోతాం అన్న వివరం నాకు మింగుడు పడటం లేదు. దీని వెనుక మాకేమీ ధనలాభం జరగలేదు అని ప్రరాపా వారు అంటే, నిరూపించడానికి నావద్ద సాక్ష్యాలు లేవు. కానీ అదంతా ఒఠి హంబక్, అంటూ నమ్మెయ్యమంటే కొంచం కష్టం మరి.

రారె గారు, రాజశేఖర్ రెడ్డి గారు అని ఇకపై చదువుకోమనవి. రారెగారు, ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నప్పుడు వోక్స్ వాగెన్ స్కాం ద్వారా తన పదవిని కోల్పోయిన ప్రస్తుత బొస గారు, (బొత్స సత్యన్నారాయణ గారు), ఆంద్రప్రదేశ్ కాంగ్రేశ్ పార్టీకి అధ్యక్ష్యులు అయ్యారు. అప్పటి స్కాం కనుక ప్రతి పక్షం వారు పట్టించుకోకుంటే, మఱో కర్మాగారం ఆంద్ర ప్రదేశ్ కు వచ్చేది. అదేనండి కార్ల తయారి కర్మాగారం. దాని ద్వారా చాలా మందికి ఉపాధి దొరికేది. సరే, అది అంతా గతం, అదే గనుక జరిగి ఉంటే, బొస గారు చక్కగా ఆ సంస్థ పనులలో బిజీగా ఉండి ఇలా అయ్యేవారు కాదేమో. ఇలా జరిగినందులకు బొసగారు అప్పటి ప్రతి పక్ష నాయకుడైన నాచనా గారికి, నారా చంద్రబాబు నాయుడు గారికి, చాలా ఋణ పడి ఉంటారు. ఉండాలి కూడా.

నాచానా గారు పట్టు పట్టి బొసగారిని పంచాయితీ రాజ్ వ్యవస్థనుంచి తప్పించ కుంటే, బొసగారిలో కసి పెరిగేది కాదు. అలా బొసగారిలో కసి పెంచి వారి కుటుంబం నుంచి ఏకంగా నలుగురు వ్యక్తులను ఎమ్ ఎల్ ఎ లుగా చేసేటట్టు చేసిన నాచానా గారికి బొసగారు ఓ పెద్ద పార్టీ ఇవ్వాలి. ఈ రోజుల్లో ఒక్కరు ఎన్నికల్లో గెలవడమే చాలా కష్టమైన సందర్బాలుండగా, ఏకంగా ఒకే కుటుంబం నుంచి నలుగురికి పార్టీ టికెట్టులు తెచ్చుకుని, ఆ నలుగురిని గెలిపించే భాద్యత బుజాల మీదకు వేసుకున్న బొసగారు సామాన్యుడు కాదని మనం గమనించాలి. నిజమే, ఇక్కడ మనం ఒక విషయాన్ని గమనించాలి. ఎన్నికల్లో పార్టీ సీటు రావడం గొప్ప కాదు, కానీ ఏకంగా ఒకే కుటుంబం నుంచి నలుగురికి కాంగ్రెస్ పార్టీ టికెట్టు ఇచ్చిందంటే, ఆ కుటుంబం అయితే ప్రజా సేవలో నిరతిశయమైన కృషి చేసుండాలి లేదా మరింకేమైనా చేసి ఉండాలి. బొసాగారి కుటుంబంలో కాంగ్రెస్ పార్టీ టికెట్టు లభించిన నలుగురు వ్యక్తుల గురించి ప్రజలకు అంతగా కాదు కద కొంతగా కూడా తెలియదనే చెప్పుకోవాలి. ఇక్కడ నా మట్టి బుర్రకు సమాధానం లభించని కొన్ని ప్రశనలు.

• కొంతగా కూడా తెలియని ఈ నలుగురికి కాంగ్రెస్ టికెట్టు ఏ బేసిస్ మీద ఇచ్చిందబ్బా?
• ఇలా టికెట్టు కొట్టేసిన నలుగురు ఏ విధంగా గెలిచారబ్బా?
• గెలిచిన ఈ నలుగురి వెనుక బొసగారి సపోర్ట్ లేదంటే నా మది ఎందుకు అంగీకరించటం లేదబ్బా?
• .. ఇంకా

రారేగారి హయాములో వోక్స్ వాగన్ స్కాంలోనుంచి క్లీన్ గా బయట పడి, తన ప్రతాపమేమిటో నాచానా గారికి అలాగే కాంగ్రేశ్ పార్టీలో అందరికీ షాకులు ఇస్తున్న బొసాగారిని అభినందించ కుండా ఉండలేను. ఏది ఏమైనా వీరు మాత్రం చాలా యునీక్, అంటే ఓ స్పెషల్ ఐటం అన్న మాట. దేవుడు వీరిని ఎలా చేశాడో కానీ చాలా స్పెషల్ గా తయారు చేసారు. కాకపోతే వీరి అభివృద్ది అంతా ప్రజా సేవ వల్లే జరిగింది అంటే మాత్రం హాస్యాస్పదంగా ఉంటుంది. వీరు చేసిన ప్రజా సేవ ఏమిటో నాకు అర్దం కావటం లేదు. ఒక్కసారి వీరి నియోజక వర్గం అయిన విజయనగరం జిల్లాకు వెళ్ళి అక్కడ జరిగిన అభివృద్ది పనులేమిటో చూసి వస్తా. అంత వరకూ బొసాగారు, మీరు ఇక విజృంబించేయ్యండి. ఆల్ ద బెస్ట్

దైవం – విలువ ఎంత?

దైవంపై పలు ఆలోచనల తరువాత, లెక్కా పత్రాలు అడిగే వారికోసం ఈవిధంగా సమాధానం ఇస్తే ఎలా ఉంటుందా అనే ఆలోచనలలోంచి ఉద్బవించినదే ఈ పుట. దైవం గురించి ఆలోచనలకు రూపం ఇచ్చే ప్రయత్నంలో కొన్ని నిజాలను ప్రతిపాదించిన మహాను భావుల ఆలోచనలను మనం ఎలా ఊహించుకుని అర్దం చేసుకోవాలో చెప్పే ప్రయత్నంలోంచి అనుకోకుండా మరో ఆలోచన ఉద్బవించింది. ముందుగా క్రిందటి పుటలోంచి ఉద్బవించిన ఆలోచన.

నిజానికి ఎలక్ట్రాన్ అనేది ఉందని ఎవ్వరు చూసారు? భూమి గుండ్రంగానే కాక ఎలిప్టికల్ ఆకారంలో ఉందని ఎవ్వరు చూసారు?  గురుర్వాకర్షణ శక్తి గురించి చేసిన ప్రతిపాదనను మనం ఎలా నమ్మాలి? ఇంకా వగైరా వగైరా.. ఇవన్నీ చార్వాకుల ఆలోచనలు. ఇంతకీ ఈ చార్వాకులెవ్వరు? వారి సిద్దాంతం ఏమిటి? అని ఆలోచిస్తే .. ముందుగా చార్వాక సిద్దాంతం బయట పడుతుంది. ఆ తరువాత వీరి నేచర్ అర్దం అవుతుంది.

ఏదైనా విషయాన్ని తమ కళ్ళద్వారా చూచి నమ్మేవారిని చార్వాకులు అని అంటాము. ఉదాహరణకి భారతీయ సంసృతి ప్రకారం ఏదైనా తప్పు జరిగినప్పుడు, ఆ తప్పుని చేస్తున్న వారు ఆ తప్పుని చేస్తున్నప్పుడు చూసిన సాక్షులు కావాలి. అలా సాక్షం ఉన్నప్పుడే నిజ్జంగా ఆ తప్పు జరిగినట్లు మన రాజ్యాంగం తీర్పునిస్తుంది. ఈ విధంగా చార్వాకులు అనే వారు ఎవ్వరంటే, చక్రవర్తి అనేవాడు ఈ పోస్ట్ వ్రాసాడు అని అంటే, చక్రవర్తి వ్రాస్తున్నప్పుడు నేను చూడలేదు కాబట్టి నేను నమ్మను అనేవారి. ఒకవేళ చక్రవర్తి నిజ్జంగా ఈ పోస్టు వ్రాస్తున్నప్పుడు వీరు చూచి ఉంటే, అప్పుడు వీరు నమ్ముతారు అన్నమాట.

ఇలాంటి చార్వాకులే కొన్ని సార్లు మనకి మేలు చేస్తుంటారు, కానీ చాలా సార్లు (అంటే దాదాపుగా అన్ని సార్లు) మనకు నష్టాన్నే కలిగిస్తారు. ఉదాహరణకి నన్నయ్య గారిని మన ప్రభుత్వం ఆది కవి అని గౌరవిస్తే, అసలు నన్నయ్య అనే వాడు లేడు అందువల్ల ఇలాంటి ఆలోచన వ్యర్దం అని వాదించే వారు. అదిగో అలాంటి ఆలోచనే ఖచ్చితంగా “దేవుడు లేడనే” వాదన. “దేవుడనే వాడు నిజ్జంగా ఉంటే కనబడమనిండి చూద్దాం!!” అని వితండంగా వాదించేవారు. క్రిందటి పుటలో Physics / Geology / Education / వంటి వాటి గురించి సున్నితంగా సృజించాను. ఇప్పుడు Mathematics పరంగా లెక్కలేసే ప్రయత్నం చేస్తాను.

మనం ఎప్పుడైనా లెక్కలలో ఏదైనా తెలియనప్పుడు దానిని X (ఎక్స్) అనుకుంటాం. అలాగే ఈ దైవాన్ని ప్రస్తుతానికి X అనుకుందాం. అలాగే ప్రతీ మనిషికీ ఓ విలువ ఉంటుంది. ఈ విలువ వారు చేసే పనిని బట్టి ఉంటుంది. ఉదాహరణకి ఏదైనా ఉద్యోగానికి వెళ్ళాం అనుకోండి మనచేత ఉద్యోగం చేయించుకునే వ్యవస్థ మన విలువను లెక్కగట్టి నెలకు ఇంత ఇస్తాం అని నిర్ణయిస్తారు. ఆ విలువను Y అనుకుందాం. ఇప్పుడు నాకు అక్కడ చేసే పనిలో దైవం తోడైయాడనుకుందాం అప్పుడు నా విలువ ఏమిటంటే

నా విలువ =  X (దైవం విలువ) + Y (నాకు ప్రపంచం కట్టిన విలువ)

ఆ విధంగా నావిలువ Z అనుకుందాం. Mathematics సూత్రాల ప్రకారం  Z = X + Y

ఇప్పుడు దైవం లేదనుకుందాం. దైవమే లేదనుకుంటే, దైవానికి విలువకూడా లేనట్టే కదా, అందువలన Z = Zero + Y, కాబట్టి

Z = Y

కానీ ఒక్క సారి ఇలా ఆలోచించండి. దైవం ఉండటం వల్ల దైవానికి ఓ విలువ ఉంటుంది కదా, అందువల్లన Z = SomeValue + Y, కాబట్టి

Z ≠ Y

నేను పాజిటివ్‍గా ఆలోచించే వాడిని కాబట్టి ఇంతకు ముందు చెప్పిన ప్రతిపాదనలోని SomeValue అనేది తప్పనిసరిగా అది సున్నాకన్నా ఎక్కువే ఉంటుంది అని అనుకుంటాను. ఆ విధంగా SomeValue అనేది అధమ పక్షంలో 1 అయినా

Z = 1 + Y

నేను నెగెటివ్‍గా ఆలోచించే వారి గురించి ఇక్కడ ప్రస్తావించను. ఇప్పుడు అన్ని లెక్కలు అయినాయి కాబట్టి, ఒక సూటి ప్రశ్న. నిజ్జంగా దేవుడు లేడనుకుంటే, నాకు పోయిన నష్టం ఏమీ లేదు. అదే కనుక దేవుడు లేడనుకున్న తరువాత దైవం ఉంది అని తెలిసందుకోండి అప్పుడు ఆ దైవం విలువ నాకు కలవక పోవడం వలన నాకు ఉండవలసిన విలువ తగ్గిపోయినట్లే కదా?

ఉచిత విధ్యాలయం

మొదటి రెండు పుటలు నా కలల సౌధానికి రూప కల్పన చేస్తే.. ఈ పుట ద్వారా, ఉచిత విధ్యాలయం ఎలా ఉండాలను కుంటున్నానో తెలియ జేయడానికి ప్రయత్నిస్తాను.
పేరు చెప్పినట్లుగా, ఇక్కడ పూర్తిగా ఉచితం.. విధ్య మాత్రమే కాకుండా, విధ్యార్ధనకు అవసరమైన అన్నీ ఉచితమే అని అర్దమన్నమాట. ఇక్కడ చదువుకోవాలి అనుకునే వారికి ఉండేటటు వంటి ఒకే ఒక అర్హత, ’చదువుకోవాలి అని అనుకోవడమే’.. ఏంటీ కొత్తగా.. కొంచం అర్దం కానట్లుందా.. ఈ బడిలో చేరాలనుకునే పిల్లలకు స్వతహాగా ఆ ఆలోచన ఉండాలి అన్న మాట. ఏంటిది .. పిల్లలు స్వతహాగా అలా ఆలోచిస్తారా అని మీకు అనుమానం రావచ్చు. కానీ పిల్లల ఆశక్తి దేనిమీద ఉందో తెలుసుకోవడానికి చాలా పద్దతులు ఉన్నాయి. అలాగే నాకంటూ కొన్ని పరిక్షలు ఉన్నాయి. అవి సశాస్త్రీయమైనవో కాదో నాకు తెలియదు కానీ అవి నాకు ఫలితాన్నిచ్చాయి. ఆ పద్దతులను నేను పలు పిల్లలపై విశ్లేషించినప్పుడు నేను ఆశించిన ఫలితం వచ్చింది. అలాగే వారు ఆ విధంగా తీర్చిదిద్దబడుతున్నారు.
కొంతమంది పిల్లలలో చదువంటే ఆశక్తి ఉంటుంది, మరికొంత మంది పిల్లలలో ఆటలంటే ఆశక్తి ఉంటుంది. అందరూ ఒకేలాగా ఆలోచించాలని రూల్ లేదు కదా అలాగే అందరూ ఐన్ స్టీన్ అవ్వాలనీ ఎక్కడా వ్రాసి లేదు. కొందరు విశ్వనాద్ ఆనంద్ లాంటి వారులాగా తయ్యారయ్యితే మరికొందరు జెస్సీ ఒవెన్స్ లాగా తయ్యారు అయ్యే అవకాశం ఉంది. కాకపోతే వీరందరికీ కావాలసినది అల్లా ఒక్క చేయూత మాత్రమే. అదేదో సినిమాలో చెప్పినట్టు .. ఒక్క ఛాన్స్ .. ఒకే ఒక్క ఛాన్స్ .. అవకాశం మాత్రమే కావాలి. నాకు తెలిసినంత వరకూ అదేదో తెలుగు సామెత చెప్పినట్టు, జింక చిక్కిందంటే పరుగెత్త లేక కాదు కాలం కలసి రాక .. అలా కాలం ప్రతీ ఒక్కరికీ కలసి వస్తే ప్రతీ వ్యక్తి ఓ మహర్షి అవుతాడు అని నేను నమ్ముతాను.
అవకాశం రాకే ప్రతీ వ్యక్తి పనికిరానివడౌతాడని నా నమ్మకం. వచ్చిన అవకాశాన్ని ఎలా ఉపయోగించుకోవాలో తెలియక ఎంతమంది వచ్చిన అవకాశాలను ఒదులుకుంటున్నారో (అని వ్రాయడం కన్నా జారవిడచుకుంటున్నారో అని వ్రాయడం ఇక్కడ సమంజసంగా ఉంటుంది) నాకు తెలుసు. అలా అవకాశాలు రాక కొందరు నిర్జీవులైతే.. వచ్చిన అవకాశాలను కాలరాచి మరికొందరు నిస్తాణువులై ఏమి పట్టనట్టు మిగిలిపోతున్నారు. వీటన్నింటికీ కారణం చిన్న వయస్సులో పడాల్సిన మంచి నాట్లు అని నా అభిప్రాయం. చిన్నప్పుడు గనక మంచి చదువు లేదా మంచి నడవడిక అలవాటైతే వారి భావితరం బాగా వర్దిల్లుతుందని నేను నమ్ముతాను.
ఇలా చిన్న వయస్సులో మంచి నడవడిక, మంచి చదువు, ఇక్కడ చదువు అంటే పుస్తకాలకు పరిమితమైనటువంటిది మాత్రమే కాదు సుమా.. కనుక మనం నేర్పగలిగితే భావితారాలకు ఎంతోకొంత మేలు చేసిన వారం అవుతామని నా అభిప్రాయం. ఇక విద్యాలయం విషయానికి వస్తే.. ఇక్కడ పూర్తిగా గురుకులం పద్దతిలో ఓ సుశిక్షుతుడైన యోధుడు ఎలా క్రమశిక్షణగా పెరుగుతాడో అలాంటి ఒక వాతావరణం ఇక్కడ కనబడాలని నేను కలగంటున్నాను. ఈ రోజునాటికి నాకు ఉన్న ఆలోచన ఈ విధంగా సాగింది, మరి రేపటి విషయమేమిటో.. నా పాఠశాలలో నేను జరపాలనుకునే దినచర్య ఈ విధంగా ఉంటుంది. మార్పు చెందవచ్చు..

• వేకువఝామున, సూర్యోదయానికి ముందుగా పిల్లలు నిద్రలేస్తే.. సూర్యోదయం తరువాత ఓ గంట సమయానికల్లా చక్కగా తయ్యారై బ్రేక్ ఫాస్ట్ చేసేచోటికి చేరుకుని ఓ అరగంటలో తృప్తిగా తిని ఆటలాడుకోవడానికి వెళతారన్నమాట
• ఇలా ఆటలాడుకోవడానికి వెళే సమయం దాదాపు ఏడు గంటలవుతుంది. ఇలా ఆటలాడడానికి వెళ్ళిన పిల్లలు ఓ రెండు గంటల పాటు ఆటలాడి తొమ్మిదిన్నర కల్లా చక్కగా  వారి వారికి ఏర్పరిచిన స్థలాలోకి చేరి ఓ కడివెడు పాలు త్రాగి పది గంటలకల్లా స్నానపానాది కార్యక్రమాలు ముగించుకుంటారు.
• పదిన్నర లేదా పదకొండు గంటలకల్లా చదువు మొదలు
• ఒంటిగంటకు భోజనం
• రెండుగంటకు తిరిగి చదువు మొదలు
• నాలుగున్నరవరకూ చదువు ఆ తరువాత ఫలహారం
• ఐదునుంచి ఏడు వరకు మళీ ఆటలు
• ఏడునుంచి ఎనిమిది వరకూ విశ్రాంతి
• ఎనిమిది నుంచి తొమ్మిది మధ్య రాత్రి భోజనం
• తొమ్మిదిన్నర నుంచి ఎవ్వరిస్టానుసారం చదువు లేదా నిద్ర
• ..

ఎలా ఉంది నా ఆలోచన..?

మీ జీవతం ప్రాముఖ్యతల సమాధానాలు

ఇంతకు మ్రుందు చెప్పినట్టుగా ఇది ఒక మాస్ మైల్ లోని అంశానికి సంబందించినది. కాబట్టి దీనిని నేను కనుగొన్నానని మీరు అనుకోవద్దు. ఒక వేళ ఇక్కడ ప్రస్థావించిన విషయాలు ఏమైనా మీ మనోఃభావాలను దెబ్బదీసేవిగా ఉంటే, ఈ ప్రశ్నలను అస్సలు పట్టించుకోవద్దని ప్రార్దన. ఈ ప్రశ్నల ద్వారా నాకు కొన్ని నిజాలు తెలిసాయి అన్నంత మాత్రాన అవి మీకు కూడా వర్తిస్తుందన్న గ్యారెంటీ లేదు కావున ఈ ప్రశ్నలను ఏ మాత్రం కేర్ చెయ్యవద్దని మనవి.

మొదటి ప్రశ్న: ఇక్కడ కొన్ని జంతువులను ఇచ్చి వాటిని మీకు నచ్చిన వరుసక్రమంలో పెట్టమన్నాను. అవి మీ ప్రాముఖ్యతలు వరుస క్రమం అని అన్వయించుకోండి

ఆవు మీ కెరీర్
టైగర్ మీ ప్రైడ్
గొఱె ప్రేమకి చిహ్నం
గుఱం ఫామిలీకి ప్రతిరూపం
పంది ని డబ్బుతో పోల్చవచ్చు

 

రెండవ ప్రశ్నకు : ముందుగా మిమ్మల్ని కొన్ని జంతువులను డిస్క్రైబ్ చెయ్యమన్నాను. వాటి డిస్క్రిప్షన్స్ ఇప్పుడు చూద్దాం

మొదటగా కుక్కని మీరు ఏదైతే డిస్క్రైబ్ చేసారో ఆ చేసినది మీ వ్యక్తిత్వానికి ఇంప్లై అవుతుంది

పిల్లిని డిస్క్రైబ్ చేసినది మీ పార్టనర్‍కి ఇంప్లై అవుతుంది

ఎలుకకు మీరిచ్చిన డిస్క్రిప్‍షన్ మీ శత్రువులకు అర్దం పడితే

కాఫీకి ఇచ్చినది సెక్స్ పై మీ ఇంట్రప్‍టేషన్

ఆఖరుగా సముద్రం అంటే మీ జీవితాన్ని మీరు డిస్క్రైబ్ చేసినది.

 

మూడవ ప్రశ్న: ఇది రంగులకు సంబందించినది. ఇక్కడ కొన్ని రంగులు ఇచ్చి వాటి ప్రక్కన మీకు నచ్చిన లేదా ఈ రంగుని మీకు తెలిసిన వారి పేర్లను జ్ఞప్తికి తెచ్చేవిగా ఉంటే వారి పేర్లను వ్రాసుకోండి అన్నాను

యెల్లో - మీరు ఎప్పటికీ మరచిపోలేని వ్యక్తి
ఆరెంజ్ - మీరు నిజాయతీగా కంసిడర్ చేసే ఓ నిజమైన స్నేహితుడు
రెడ్ - సమ్ వన్ దట్ యు రియల్లీ లవ్
వైట్ - మీ ట్విన్ సౌల్
గ్రీన్ - మీ జీవిత చరమాంకం వరకూ మీరు గుర్తు పెట్తుకునే వ్యక్తి

 

ఆఖరుగా నాల్గొవ ప్రశ్నకు అర్దం లేదని నా అభిప్రాయం, అయినా సరే దానిని మీకు చెబుతాను, కానీ పాటించవద్దని మనవి

ఇప్పుడు మీరు తెలుసుకున్న ఈ అన్ని విషయాలను మీ ఫేవరేట్ అంకెలో చెప్పినన్ని మనుష్యులకు చేరవేయ్యండి అప్పుడు మీరు వ్రాసుకున్న రోజు లోగా మీరు కోరుకున్నది జరుగుతుంది.

పాత పాటలోని లిరిక్స్ - ప్రశ్నలు

ఈ క్రింది ప్రశ్నలు ఓ పాత పాటలోనివి.. కొంచం ద్వందర్దాలుగా ఉంటాయి కానీ బాగున్నాయి. వీలైతే మీరు ప్రయత్నించండి. వీటికి సమాధానాలు మరో పుటలో.. అప్పుటిదాకా ప్రశ్నలు మాత్రమే. చదివే వాళ్ళు ఏ విధింగా స్పందింస్తారో చూద్దాం.

 

౧) మొగవాడు చేసేది ఏమిటి? వగలాడి మురిసేది ఏమిటి?

౨) మొగవాడు తలచేది ఏమిటి? జవరాలు మరువనిది ఏమిటి?

౩) మొగవాడు కోరేది ఏమిటి? ప్రియురాలు ఇచ్చేది ఏమిటి?

౪) మొగవాడు అడిగేది ఏమిటి? ప్రాణసఖి ఇచ్చేది ఏమిటి?

 

ఈ పాటలో నాకు నచ్చిన విషయం ఏమిటంటే నాయికని ఎన్ని విధాలుగా వర్ణించారో బాగుంది కానీ నచ్చని విశయమేమిటంటే అన్ని సార్లు మగవాడు అంటూ వర్ణించడం. ఏది ఏమైనా వీటి వర్ణనలు ప్రక్కన పెడితే, పాటలోని చరణాలు వాటిల్లోని పద ప్రయోగం మాత్రం బాగుంది.

నిజం వ్రాయాలంటే ఈ పాట వింటున్నప్పుడు అన్ని సార్లు ద్వందార్ద సమాధానాలు మదిలో తలచాయి, కానీ సున్నితంగా వీటికి నాయిక సమాధానం ఇవ్వటం బాగుంది. మరి మీకు ఎలా అనిపించింది?

చదువు ఎగ్గొట్టే పిల్లలకు ఇదొక శుభవార్త

ఈ మద్య వచ్చే ప్రతీ సినిమాలోనూ హీరో గారికి చదువు అబ్బదు. ఇలా కధలు వ్రాయడం ఓ పెద్ద స్టైల్ అయ్యిపోయింది. అదేదో పెద్ద ఘన కార్యం అన్నట్లుగా చిత్రీకరిస్తారు మన సినిమా దర్శకులు. దానికి తోడు ఇలాంటి కధలు మరిన్ని రావాలని తీసిన వారి వెనకల తాన తందానా అంటూ తిరిగుతూ కోతలు కోసే భట్రాజులు, మరికొందరు.

 

ఏది ఏమైనా మన సినిమాలలో హీరో గారికి చదువు అబ్బదు.. జులాయి వెధవ.. పోరంబోకు.. ఇలా చూపించాం అనుకోండి.. ఇహ ఆ సినిమా వందరోజులు ఖాయమే..

 

అయినా నా వెఱి కాకపోతే, నేను బ్లాగితే మాత్రం జనాలు మారతారా పెడతారా.. ఆ విషయాని ప్రక్కనపెట్టి అసలు విషయానికి వద్దాం. చదువు ఎగ్గొట్టి జులాయిగా తిరుగుదాం అనుకునే యువతరానికి మఱో ఆయుధం. ఎలాగో కాలేజీ అయ్యిన తరువాత మంచి ఉధ్యోగం వచ్చిందా లేదా అని మనల్ని వేపుకు తినే వాళ్ళు ఎలాగూ ఉంటారు, అదే ఫైల్ అయ్యామనుకోండి అప్పుడూ తిడతారు. అంటే పాస్ అయ్యినా తిట్లే అలాగే ఫైల్ అయ్యినా తిట్లే.. అలాంటప్పుడు చక్కగా ఫైల్ అయ్యి మంచి ఉద్యోగం తెచ్చుకున్నాం అనుకోండి అప్పుడు మనం రిటన్లో వాళ్ళని తిట్టోచ్చు కదా.. అందుకని చదువు సంధ్యా వద్దు .. చక్కగా లైఫ్ ఎంజాయ్ చెయ్యండి. మరి ఉధ్యోగం మాట అంటారా.. అదిగో అక్కడికే వస్తున్నా..

యాహూ వారి హోమ్ పేజీలోని వార్త నన్ను చాలా ఆశ్చర్యాని మరియు ఆనందానిచ్చింది. ఓ ఏడు రకాల ఉధ్యోగాలకు అస్సలు కాలేజీ డిగ్రీ అవ్వసరం లేదని మరియు అవన్నీ చాలా దండిగా జీతానిస్తాయని వ్రాసారు. ఇంకేం మీరు కూడా చదివేయ్యండి అలాగే మీరు కూడా వేలకు వేల డాలర్లను సంపాదించి పెట్టే ఉధ్యోగాన్ని కొట్టేయ్యండి. వారి పాఠ్యాంశం క్లుప్తంగా..

ఈ క్రింద పేర్కొన్న ఏడు ఉద్యోగాలకు కాలేజీ డిగ్రీ అవసరం లేదు అందువల్లన తమరు నిశ్చింతగా కాలేజీకి బంకు కొట్టేయ్యండి

౧) ఫ్రీలాన్స్ ఫొటోగ్రాఫర్ – కనీస వేతనం – దాదాపు $47,800

౨) చంటబ్బాయ్ సినిమాలో చిరంజీవిగారు చేసిన పాత్ర, ప్రైవేట్ డిటెక్టివ్ ఆర్ ఇన్వెస్టిగేటర్ – కనీస వేతనం - $50,600

౩) లిఫ్ట్ మెకానిక్ – కనేస వేతనం - $61,500

౪) న్యీక్లియర్ పవర్ రియాక్టర్ ఆపరేటర్ – కనీస వేతనం $79,100

౫) పర్సనల్ ట్రైనర్ – కనీస వేతనం - $37,500

౬) డైరెక్టర్ ఆఫ్ సెక్యూరిటి – కనీస వేతనం - $62,400

౭) ఎయిర్ ట్రాఫిక్ కంట్రోలర్ – కనీస వేతనం – $60,200

తల్లి చేసే అతి ముఖ్యమైన పనులు – మొదటి పుట

తల్లి .. ఇది నిజం.. తల్లి గురించి ఇంతకంటే ఎక్కువ నేను వ్రాయాలనుకోవటం లేదు.. వ్రాసినా అది ఎటువంటి అనర్దాలకు మరియు అపార్ధాలకు దారి తీస్తుందో అన్న భయం నన్ను ఇక్కడ ఆపేస్తోంది..

అమ్మ .. చాలా పనులు చేస్తుంది .. పవన్ కళ్యాణ్ పులి సినిమా ఆడియూ రిలీజ్ ఫంక్షన్ లో ఒక చోట రెహమాన్ గురించి మరియు రెహమాన్ తల్లి గురించి ప్రస్తావిస్తూ అన్న మాటలు ..

“.. మొదటి గురువు తల్లి.. విలువలు మరియు వినయం తల్లి నేర్పిస్తుంది ..”

ఈ మాటలు చాలా మంది ఇంతకు ముందు చెప్పినా మఱోసారి తలచుకోవాలనిపిస్తోంది .. ఇక్కడ మీరు పవన్ కళ్యాణ్ అనే వ్యక్తిని చూడకండి .. ఆ మాటల వెనకాల ఎంత అర్దం దాగి ఉందో అర్దం చేసుకోవడాని ప్రయత్నించండి.

తల్లి అనే రెండక్షరాలు వివరించడానికి ఒక జీవితం చాలదు. ఏది ఏమైనా తల్లి కావలని తపిస్తున్న ప్రతీ స్త్రీకి ఉండ వలసిన ముఖ్యలక్షణాలు .. విలువలు మరియు వినయం.

వీటిల్లో మొదటిది .. విలువలు.. లేకనే రావణాసురుని తల్లి సమయం కాని వేళల్లో రతి కార్యం చేసి రావణాసురుడికి జన్మనిచ్చింది. కాని,  ఆవిడకు గాని రావణాసురునికి గాని వినయం లేదని నేనను..

కామెంట్స్ మాడరేషన్ తీసేసాను

నాకు ఉన్న రెండు బ్లాగులలో ప్రస్తుత బ్లాగుకి కామెంట్స్ మొడరేషన్ తీసేసాను. ఇకపై ఇక్కడ ప్రచురించే అన్ని పుటలకు స్పందించే వారు తప్పని సరిగా రిజిస్ట్రేషన్ చేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఇలా చెయ్యడం వెనకాల కొన్ని ముఖ్యాంశాలు.

ఒకటి) అందరికీ తెలుస్తుంది నాపై స్పందించే వారి భావనలేమిటో..

రెండు) పారదర్శకత..

మూడు) నిస్సంకోచంగా .. నిర్బయంగా.. నిష్కర్షగా అనానిమస్ వారు కూడా స్పందించొచ్చు..

ఇలా చెయ్యడం వల్ల కొన్ని లాభాలు ఉన్నాయి, అలాగే మరికొన్ని నష్టాలు ఉన్నాయి. కాలం నాకు అన్నింటిని నేర్పుతుందని అలోచిస్తూ, ఇదిగో ఇలా మొదలు పెట్టేస్తున్నాను.

బైదవే.. ప్రస్తుతం నేను వమెరికాలో ఉన్నాను కదా.. ఈరోజు అమెరికన్స్ జరుపునే స్వాతంత్ర దినోత్సవం. హాపీ ఇండిపెండెన్స్ డే టు అమెరికా

కన్నీళ్ళు కారిస్తే సరిపోతుందా!!

ఈ మధ్య కాలంలో నా జీవితంలో జరిగిన కొన్ని అనూహ్య పరిణామాలలో ఒకటి, BoSF అనే గుంపులో చేరడం. BoSF అంటే Birds of Same Feather. ఏది జరిగినా మన మంచికే అనే సూక్తిని నమ్మే నేను, ఈ గుంపులో చేరిన తరువాత చాలా భాధాకరమైన వార్తలే వింటూ వస్తున్నాను. వాటిలో ఒకటి ఈ క్రిందనున్న వీడియో కూడా. ఇంతటి చేదు విషయాలను విన్నప్పుడల్లా నాకళ్ళు అసంకల్పితంగా వర్షాన్ని కురిపిస్తోంటే, ఈ గుంపులో చేరడం ఏవిధంగా మంచో నాకు అర్దం కావడం లేదు. ప్రస్తుతానికి ఏడవడం తప్ప ఇంకేమీ చెయ్యలేకపోతున్నాను. కానీ ఏడిస్తే మాత్రం సరిపోతుందా!! ఏమో !! తెలియదు... తెలిసినదల్లా ఒక్కటే.. భాధపడటం.

 

నేనేమి సునీతా కృష్ణన్ కాను. కానీ సునీతా కృష్ణన్ శతృవులలో నేను ఒకడినే. ఇంత వరకూ నేను అచేతనంగానే ఉన్నాను. సునీత నన్ను ఏదో పెద్ద సహాయం చెయ్యమనలేదు కానీ నా ఈ మౌనాన్ని విడనాడమంది. ఇద్దరికి ఈ విషయాన్ని చెప్పమంది. అదే చేద్దామనే ప్రయత్నమే ఈ పోస్టు. నాకు ఉన్న స్టాటిస్టికల్స్ ప్రకారం నా ప్రతీ పోస్టు దాదాపు ఓ వంద మంది చదువుతారు, కానీ అందులోంచి చాలా (చాలా చాలా, బహు చాలా) కొద్ది మంది మాత్రమే స్పందిస్తారు. దీని వెనుక కారణం నా ప్రచురణలో సరైన అంశం లేకపోవడం అంతే కాకుండా నేను వ్రాసే విషయాలు పూర్తిగా స్వవిషయం అయ్యి ఉండడమే.

కానీ ఇవాల్టి ఈ విషయం ఒక్క నాది మాత్రమే కాదు మౌనంగా ఉండే మన అందరిదీ. పదిహేనేళ్ళ వయస్సులో ఎనిమిది మంది కామాంధులచేత మానభంగం చేయబడ్డ సునీతకు అన్యాయం చేసిన కామాంధులు గుర్తుకు లేరని చెప్పడమే కాకుండా, పబ్లిక్ గా పది మంది ఉన్న చోట ధైర్యంగా ఈ సమస్యకి మరియు సునీతకు శతృవులు మీరే అని చెప్పే సాహసం ప్రశంసనీయం. అమ్మాయు మాటల్లో చెప్పాలంటే,

 .. my [Sunitha's] biggest challenge is the civil society, not the human traffickers who beat her up, it is you and me, my biggest challenge is your mind blocks to accept these victims as our own. ..it is not nice to bring them to our home, it is not nice to let our children to befriending them.. can you break your silence, can you open your minds.. can you open your hearts.. accept them as human beings ..

అన్నింటికన్నా హృదయ విదారకమైన విషయమేమిటంటే, ఈ ప్రజెంటేషన్ మొదలు పెట్టినప్పుడు చూపించిన పసికూనల చిత్రాల విషయాలు. వ్రాయాలంటే వేళ్ళు నెప్పి పుట్టటంలేదు కానీ వ్రాసే సాహసం నా మనసుకు రావటంలేదు. మీరే వినండి. ఇంతకన్నా ఎక్కువవ్రాస్తే అది నా భాధ అవుతుంది కానీ సునీతకృష్ణన్ భావమవ్వదు.

ఆధారపడటం - మన బలహీనతా !! ??

 

మొన్నా మధ్య "అధారపడటం .. " అనే  విషయమై తెలిసిన వాళ్ళతో చర్చిస్తుంటే నాలో కలిగిన కొన్ని ఆలోచనలు మరియు ఆ చర్చనించి వెలువడిన కొన్ని విషయాలు ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను. నా ఆలోచనలలో ఏమైనా మార్పు రావాలంటే లేదా నా ఆలోచనలలో ఏదైనా లోపాలున్నట్లైతే లేదా నా ఆలోచనను మరో విధంగా కూడా ఆలోచించవచ్చు అని మీకు అనిపించినట్లైతే.. ప్లీజ్.. ప్లీజ్.. స్పందించండి

ఈ పుట గురించి కొంచం ఎక్కువగా ఆలోచించానో అని అనిపించింది. కానీ నాకు ఉన్న కొన్ని లోపాపలో ఇది ఒకటి. అదేమంటే, నా భావాలను అక్షర రూపం ఇవ్వాలంటే, అది ఒక యజ్ఞమే. భావ వ్యక్తీకరణకు భాషపై చాలా పట్టు ఉండాలని నా అభిప్రాయం. నా ఈ ప్రయత్నంలో అక్షరలోపాలు దోషాలు ఉన్నట్లైతే మన్నించి సరిదిద్దండి. సరిదిద్దే కొద్ది నా శైలి మారుతుంది అని నా నమ్మకం. నా నమ్మకాన్ని ఒమ్ము చెయ్యకండి.

౧) ముందుగా మనం ఎందుకు మనం ఎదుటి వాళ్ళపై మనం ఆధారపడాలి?

ఈ ప్రశ్న గురించి మొదలు పెట్టే ముందు సదురు "ఎదుటి వాళ్ళు .." ఎవ్వరు అని తెలుసుకోవాలి.

మొన్నామధ్య నాకు యాక్సిడెంట్ అయ్యినప్పుడు, నేను స్పృహలేకుండా రోడ్డు పైన పడి ఉన్నప్పుడు నాకు పరిచయంలేని ఓ బాటసారి నడిరోడ్డుపై పడి ఉన్న నన్ను ప్రక్కకు లాగి  నా ఫోన్ నుంచి 108 కాల్ చేసి నన్ను ఆసుపత్రి చేరుకునేటట్టు చేస్తే, మరో బాటసారి నన్ను గుద్దిన వారిని కూడా రోడ్డు ప్రక్కకు చేర్చి అంతా చోద్యం చూస్తున్న పోలీసోళ్ళతో మాట్లాడి గుద్దిన వాళ్ళని వారికి అప్పజెప్పారు. ఇలాంటి విషయాలలో నాకు ప్రమేయం లేకుండానే నేను వారిపై అధార పడ్డాను. దీనిని అధారపడటం అంటారా!!?? ఏమో!! నాకు స్పృహలేనప్పుడు జరిగిన పరిణామాల గురించి నేను స్పందించలేను. ఒకవేళ్ళ నాకు స్పృహ ఉన్నట్లైతే నేను తప్పని సరిగ్గా వారి సాయాన్ని తీసుకునే వాడిని కాను. నాలో శక్తి ఉన్నంత వరకూ పోరాడే వాడిని. దానికి ఉదాహరణే, అంతటి గాయాలతో కూడ నాకు చికిత్స అయ్యిన తరువాత వైద్యుడిని ఆడిగి మెల్లగా ఇంటికి చేరుకున్నాను. అలా ఇంటికి చేరుకున్న నన్ను చూసి ఒక్క సారి జడుసుకుంది నా భార్య. దీనిని మొండి ధైర్యం అని నేను అంటే, కొంత మంది మూర్ఖత్వం అని అంటారు. మరి మీరేమంటారు?

ఇలా మనకు పరిచయం లేని వాళ్ళని నేను "ఎదుటి వాళ్ళు.." అని నిర్వచిస్తాను.

ఇక అసలు విషయానికి వస్తే, మనం ఎదుటి వాళ్ళపై అధార పడాలి అని చెప్పను. కానీ ఎదుటి వాళ్ళపై అధార పడకుండా ఉండేందుకు ప్రయత్నించమంటాను. మనలో మనకు శక్తి ఉన్నంత వరకూ పోరాటం చెయ్యాల్సిందే అంటాను. మనం పూర్తిగా అశక్తులమైనప్పుడు సదురు ఎదుటి వారిపై ఆధారపడటంలో తప్పులేదు.

౨) మనం ఎవ్వరిపై ఆధారపడాలి?

నా ఆలోచనలో కొన్ని ..

• శారీరక సుఖం కోసం భార్య భర్తపై మాత్రమే ఆధారపడాలి, అలాగే భర్త భార్యపైన మాత్రమే
• భర్త తన ద్వారా కలగ బోయే పిల్లల కొరకు భార్యపై మాత్రమే ఆధారపడాలి.. (భార్యకు పిల్లలు పుట్టలేని పరిస్థితి వస్తే.. అదే భర్త నపుంశకుడైతే.. అది వారి వారి వ్యక్తిగత అభిప్రాయం, నేను ఆ విషయాన్ని సృజించను)
• పెద్దలు బ్రతికున్నంత వరకూ పిల్లలు వారి తల్లి తండ్రులపై మాత్రమే ఆధారపడాలి .. (ఒక వేళ్ళ వారి తల్లి తండ్రులు అంతటి విధ్యావంతులు కాని పక్షంలో ఈ విషయాన్ని మనం పలు పలు కోణాలలో చర్చించుకోవచ్చు)
• మనకు భావోద్వేగాలు కలిగినప్పుడు పంచుకోవడానికి ఒక ఆసరా కావాలి, కాబట్టి వాటి కొరకు ఒకరిపై మనం ఆధారపడవచ్చు. ఇక్కడ ఒక చిన్న మినహాయింపు, అలా అధరాపడే వాళ్ళు మనిషై ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. నాకు చాలా హితుడైన ఒక స్నేహితునికి ఓ వింత అలవాటు ఉంది. ఏమిటంటే, అతనికి ఎటువంటి భావోద్వేగాలు కలిగినప్పుడైనా, తనకు అతి ఇష్టమైన ఓ కొండపైన ఉన్న ఓ పెద్ద బండరాయి వద్దకు వెళ్ళి ఏడ్వటమో లేక నవ్వడమో చేసే వాడు. నాకు అందులో ఎటు వంటి అతిశయం కనబడలేదు.
• ప్రతీ అనుభవం మనకు ఒక గుణపాఠమే. కాబట్టి అనుభవాలపై కూడా అధారపడాలి. కాబట్టి, ప్రతీ అనుభవాన్ని** మనం అనుభవించే ప్రయత్నం చెయ్యవచ్చు. సదురు మొదలుగా ఉదహరించిన అనుభవం** నాది అవ్వవచ్చు లేదా మీది అవ్వవచ్చు. మీది ఫలనా అనుభవం అని తెలిసినప్పుడు .. కొన్ని అనుభవాలు చదివి తెలుసుకోవాలి, మరికొన్ని విని తెలుసుకోవాలి, మరికొన్ని స్వయంగా అనుభవించి తెలుసుకోవాలి. భూమి  గుండ్రంగా ఉంది అని మనం గురుముఖఃతహ తెలుసుకున్నాం అలాగే చదువుకున్నాం కాబట్టి నమ్మాలి. అంతె కానీ, తూచ్ .. నేను స్వయంగా చూస్తేనే నమ్ముతాను అని అనడం మూర్ఖత్వం అని నా అభిప్రాయం. అలాగే సైన్సులో మన చేత కొన్ని ప్రయోగాలు చేయిస్తారు మన గురువులు అప్పుడు వాటిల్ని మనం స్వయంగా అనుభవించి తెలుసుకుంటాం. ఇలా వేటిల్ని శూత్రప్రాయంగా నమ్మెయ్యాలో వేటిల్ని మనం అనుభవించాలో అది ప్రతీ ఒక్కరి ఉచితానుచితాల పరిధిలో పరిమితమై ఉంటుంది. అది గమనించడమే మన సక్సస్

౩) అస్సలు ఆధార పడకుండా మనం జీవించలేమా!!!

జీవించగలం.. కాకపోతే అడవిలో. అక్కడకూడా మనం చెట్టూ చేమలపై ఆధారపడాలి, తప్పదు. మనిషి ఒక సామాజిక జీవి. కాబట్టి మనకు ఒక సమాజం కావాలి. అలాంటి సమాజంలోని కొన్ని అంశాలపై మనం తప్పని సరిగా ఆధారపడాలి. 

• ఉదయం నిద్రలేస్తే కాలకృత్యాల అవసరాలకై నీళ్ళు తెచ్చి ఇచ్చే వారిపై ఆధారపడాలి
• అహార అవసరాలకై మనకు సహాయం చేసే పని వాళ్ళపై  మనం ఆధారపడాలి
• తెచ్చిన కాయగూరల్ని మనం తినేందుకు వీలుగా అమర్చి ఇచ్చే వంట వాళ్ళపై మనం ఆధారపడాలి
• మన ఆహార్యం బాగా ఉండాలి కాబట్టి మంచి బట్టలు కట్టుకునే మనకు బట్టలు ఇచ్చే వారిపై మనం ఆధారపడాలి
• దినచర్యలో అవసరమైన శుబ్రమైన వాతావరణం తెచ్చి పెట్టె పని వారిపై మనం ఆధారపడాలి
• మనకు ఇంతమంది చేస్తున్న సహాయాన్ని అర్దవంతమైన ప్రతి సహాయం చేయ్యడానికి మనకు ఓ పని కావాలి కాబట్టి మనకు పని ఇచ్చే వాళ్ళపై మనం ఆధారపడాలి
• ఇంత చేసి ప్రశాంతంగా నిద్రపోవడానికి తోడు కావాలి. అలాంటి తోడుపై మనం ఆధారపడాలి, ఆ తోడు
  ** పిన్న వయస్సులో తల్లితండ్రులు
  ** యుక్తవయస్సులో చెలి(కాడు) తలపులు
  ** యవ్వనంలో ప్రియు(డు)రాలు సాంగత్యం
  ** మలి వయస్సులో పిల్లలో / మనుమలో / అనుభూతులో / జ్ఞాపకాలో / మరేమైనా ..

ముగింపుగా, మనం ఎంత తక్కువ ఆధారపడి.. ఎంత ఎక్కువగా ఆధారపడే అవకాశం ఇస్తామో మనం అంత గొప్ప వాళ్ళం మరియు అది మన వ్యక్తిత్వాన్ని తెలియ జేస్తుంది అని నా అభిప్రాయం. మరి మీరేమంటారు?